Als er op zondag nog maar vier mensen in de kerk zitten, hoe kun je dan voortbestaan en je erfgoed onderhouden? Dat is al jaren een prangende vraag.

In deze interactieve lezing legde ik uit in welke lastige positie kerkgebouwen in Nederland zich bevinden. Ik schetste helder het speelveld van betrokken partijen en waarom het lastig is een kerkgebouw een nieuwe bestemming te geven. Aan de hand van sprekende voorbeelden uit de praktijk liet ik zien dat deze opgave weerbarstig kan zijn.

Ook gaf ik aan hoe initiatieven van onderaf kunnen leiden tot behoud van het gebouw en kerkgemeenschap, en een levendige wisselwerking met de buurt, waardoor het kerkgebouw ook financieel vooruit kan. Het publiek dacht daar actief en creatief over mee. Geen pasklare oplossingen, maar een open gesprek over mogelijkheden en verantwoordelijkheid.

Nederland heeft afgelopen jaar heel erg zijn eigen land ontdekt. Welke kansen biedt dat? Dat was onderwerp van gesprek op de Toerisme Top van de NBTC in Winterswijk.

Meteen dacht ik aan de kansen voor de mooie kerken, kloosters en wegkapellen die Nederland rijk is. Toeristen uit eigen land die naast musea, natuur en ambachten, ook langs het religieuze erfgoed wandelen of fietsen. Door lokaal partijen meer te laten samenwerken, maakt dat recreëren op die locatie een stuk aantrekkelijker. Kijk maar op deze afbeelding, hoe ze in Toledo de gebedshuizen met elkaar verbinden voor toeristen.

Dat springt meteen in op de behoefte om ‘recreatie en welzijn’ centraal te stellen als over toerisme wordt gesproken, in plaats van alleen ‘destination’.

Wil je de mogelijkheden ontdekken van religieus erfgoed & toerisme? Stuur een mail, dan bel ik graag om samen eens te sparren. Helemaal vrijblijvend uiteraard.